.
نوع جستجو را انتخاب کنید.
  • سایت
  • وب
Search

تاریخچه

بريانك در قديم به ده بريانك معروف وداراي باغاتي بوده است ( محمد حسين صالح آبادي رحيم حاج عمادي رحمت ا... خادم الحسينيه )و از نظر لغوي مصغر بريان و به معناي بره يا مرغ بريان مي باشد. اين ده جزء دهستان غار بخش شهر ري ،از شهرستان هاي تهران بوده است كه در 14 كيلومتري شمال باختر مركز بخش قرار داشته كه بيشتر سكنه ي آن شيعه و حدوداً 100 نفر بودندو شغل اكثر آنها  زراعت بوده است.(تهران در گذرگاه تاريخ ايران)علت نامگذاري اين محله از آنجاست كه گويا يكي از شاهان در اين محله برياني مي خورده است و اين امر سبب آن گرديده كه به بريونك معروف شود. محله بريانك فعلي در ابتدا شامل باغاتي بوده و باغ هاي بريانك جزء اموال عمده مالكاني به نام هاي كمپاني ، اعتماد ، حاج غفوري و... بوده است كه حدود نيم قرن پيش، باغ ها تفكيك گرديده است و در معرض فروش قرار گرفته است.(دفترچه اطلاعات جامع) اراضی بریانک از دیر باز منطقه‌ای خوش آب و هوا و سرسبز بود. اولین شکاف در از بین بردن ویژگی ییلاقی این منطقه، با احداث راه آهن سراسری ایران، ایجاد شد. رضاخان تمام اراضی این منطقه را به احداث راه آهن اختصاص داد، سپس زمین‌ها به تملک مردم وبه صورت خانه‌های کوچک درآمد. پیشینه این منطقه به بیش از ۴۰۰ سال می‌رسد. این پیشینه خاصه در روستاهای بریانک وجی تهران، که از سرسبزترین ییلاق‌های منطقه بوده است‌، دامنه دارتر است‌.  محدوده جغرافیایی این منطقه از شمال به خیابان کمیل‌، از شرق به بزرگراه نواب‌، از جنوب به خیابان قزوین منتهی می شود. و از سوی غرب نیز چندان محدوده مشخصی ندارد. زیرا ادامه آن به جاده  مخصوص کرج ختم می‌گردد.     هفت چنار از محله‌های معروف بریانک است‌. همان‌طور که از نامش پیداست این محله‌، چناری کهنسال و هفت تنه دارد ،که قطر آن به ۷ متر می‌رسد،وعلت نام این مکان نیز به همين خاطر مي باشد.  و اعتقاد ساكنين قديمي محله بر این است که این درخت در کنار چشمه‌ای قرار داشته که به دنبال تبدیل اراضی به محل سکونت، خشک شده و قبلاً درخت از آن چشمه سیراب می‌شده است‌. سپس به دنبال خشکیدن چشمه‌، سقاخانه‌ای کنار درخت ایجاد شد تا هم رهگذران از آب آن سقاخانه بنوشند و هم هفت چنار سیراب شود. در محله هفت چنار، موزه حیات‌وحش و تاریخ طبیعی برای مردم جاذبه بسیاری دارد. ساختمان موزه‌، بنایی تاریخی از اوایل دهه قرن بیستم است، که به عنوان کارخانه برق شروع به کار کرد و پس از چند سال به کارخانه جوراب بافی تبدیل شد.   ساختمان‌، بنایی قاجاری است که در نهایت استادی و ظرافت طراحی و ساخته شده و دودکش بسیار عظیمی دارد. نوع معماری و نحوه آرایش سطوح به گونه‌ای است که نشانه‌های معماری پیشرفته خارجی و تلفیق آن با معماری سنتی و غنی ایرانی در آن آشکار است و با بناهای قاجاری مجاور خیابان‌های ناصرخسرو و مدرسه البرز هماهنگی دارد. این بنا ۲۷۰۰ مترمربع مسا حت دارد و در زمینی به مساحت ۷۶۰۰ مترمربع واقع شده است‌.  موزه حیات‌وحش هم اکنون در بردارنده حیوانات خشک شده و زنده مختلف است و روزانه تعداد بسیاری از شهروندان از آن بازدید می‌کنند.   از دیگر مکان‌های قابل توجه محله هفت چنار، خانه فرش و کتاب‌خانه شبانه‌روزی در ساختمانی به مساحت ۳۲۰ مترمربع و در سه طبقه است، که کنار درخت کهنسال ایجاد شده است‌.  باغهای موجود در منطقه نیز از دیگر فضاهای سبز است‌. باغ رعیت‌چی، از معروف‌ترین باغ‌های منطقه است، که بازسازی شده و ۴۴۰۰۰ مترمربع مساحت دارد. (سايت كتاب اول) باغ حکیم از باغ های مشهور بریانک به شمار میرفته است .در این باغ قناتی وجود داشته كه  تفرجگاهی برای عموم مردم بوده است و یکی از جاذبه های محله ی بریانک به شمار می آمده است. محله ی بریانک که تنها راه منتهی به کرج و قزوین بوده است و به دروازه قزوین مشهور بوده و امامزاده معصوم را نیز شامل می شده است .(محمد حسین صالح آبادی )

 

یک گاو داری نیز متعلق به حسین غفوری بوده است  که در این محله وجود داشته . و یک دامپروری نیز بعد از محدوده باغ حکیم بوده است و گرمابه ای مشهور به حمام حاج غلام حسین در انتهای کوچه تقی نژاد وجود داشته است و همچنين گاراژی معروف به گاراژ قزوین تور نیز در حوالی میدان قزوین واقع شده بود .   در خیابان دعوتی فعلی تا نرسیده به حیات وحش هفت چنار شورای داوری بوده که به اختلافات رسیدگی میکردند. و کانون سامان فعلی در خيابان محبوب مجاز در آن زمان محل فروش یخ بوده است .(رحیم حاج عمادی ) تعداد ساکنین در سال  هزارو سیصد و هفده ، چهار منزل مسکونی در کوچه ی اختری رشید دل (نمینی فعلی ) بود که در قسمت غربی آن  فردی بنام محمود جلالی سکونت داشت که لوازم ساختمانی میفروخت . ساکنین بیشتر مهاجرانی از شمال کشور ، خراسان  وآذربایجان بودند . البته در سال هزارو سیصدو سی و پنج بیشتر شامل یزدی ها و نطنزی ها  شده است .(رحمت ا... خادم حسینی ) دو قنات : یکی قنات اکبر آباد و قنات بریانک در محله وجود داشت که از جاذ به های این محله بود . علاوه برآن کارخانه ی جوراب بافی در هفت چنار بود . وضعیت حمل و نقل در آن زمان  بیشتر با درشکه صورت مي گرفته است. ( محمد حسین صالح آبادی – رحمت ا... خادم حسینیه – رحیم حاج عمادی )